Bas
Heijstek doet na 22 jaar stapje terug
Uit
de "Stem van Dordt" 22-08-2009
DORDRECHT
- De pensioengerechtigde leeftijd bereikte hij tien jaar geleden al, maar
pas dit jaar neemt Bas Heijstek officieel afscheid van `zijn' Wantijbad.
De bedrijfsleider blijft betrokken, maar dan vanaf de zijlijn. "Met
een duur woord als adviseur. Ik heb de knowhow en de ervaring", vertelt
hij onderwijl naar het zwembad turend. Het zijn rumoerige jaren geweest
met twee grote renovaties in 1992/1993 en 2007, maar met een goed gevoel
zegt Heijstek vaarwel. "Ik laat het goed achter. In die 22 jaar is
het een mooi familiebad geworden."
Waarom Heijstek nog zo lang heeft doorgewerkt, verklaart hij
als volgt: "Ik ben een workaholic. Het harde werken is me van huis
uit ingegeven. Ik ben op een boerenbedrijf in Dubbeldam opgegroeid. Mijn
vader werkte daar en ik moest bijvoorbeeld meehelpen met het rooien van
de aardappels. Het werken en nog eens werken zat er dus al vroeg in. Toen
ik 65 werd, vroeg ik me daarom niet af waarde geraniums waren."
De Albert Hein in Den Haag,
een delicatessenzaak op de Reeweg, een kraam op de markt, vele jaren
bewoog Heijstek zich in het bedrijfsleven. In de jaren zeventig werkte
de politieke interesse van zijn vaderen broer aanstekelijk. Heijstek
besloot aan de slag te gaan als fractiesecretaris van de ARP en vervolgens
als raadslid voor de CHU, KVP en de ARP (het huidige CDA). "Ik
ben in deze tijd zo betrokken geraakt bij het maatschappelijk leven
in Dordrecht. Het is als een virus. Je wilt maar weten hoe het er met
bepaalde zaken voorstaat"
Bedijfsleider Bas Heijstek neemt zaterdag afscheid van het bad waar
hij ooit ook als kleine jongen van het water genoot. (foto:
Thymen Stolk)
Behoud van het bad
Door zijn politieke verleden en zichtbaarheid werd Heijstek in 1987
gevraagd als bestuurslid van het Wantijbad. Een liefdesverhouding was
geboren. Een kleine tien jaar later, een dag na zijn afscheid op de
markt, nam hij de functie van bedrijfsleider op zich. In zijn 22 Wantijbadjaren
heeft hij vele mooie momenten beleefd. Als hoogtepunt noemt hij de grote
renovatie van 1992/1993. "Het was erop of eronder. We hebben keihard
moeten knokken voor het behoud van het zwembad en een puist met werk
verzet Met veel praten en onderhandelen is er geld vanuit de gemeente
gekomen", herinnert hij zich. Toen de renovatie (er kwam een compleet
nieuw bad) van start ging, had de bedrijfsleider weer andere zorgen.
"Het hele terrein was één grote bouwput. Ik kon me
niet voorstellen dat het ooit nog goed zou komen." Romantische
gedachte: delen van het oude zwembad, onder andere het kinderbadje,
bevinden zich onder de grasmat Het heuveltje naar het bad is gemaakt
van puin van het oude zwembad. Het afvoeren kostte simpelweg teveel
geld.
Nauwe band
In 2007 volgde weer een renovatie van het zwembad, ditmaal een kleinere.
Het Wantijbad werd na een inspectie verplicht een aantal zaken aan te
passen. Wederom had dit heel wat voeten in de aarde. Maar net als in
1992 was er succes voor de stichting. Bas Heijstek is trots op het compleet
vernieuwde filterhuis waar de muren van de vergaderruimte zijn behangen
met krantenknipsels over het bad. In al die jaren is er heel wat gebeurd.
"Je bouwt ook een band op met tig mensen. Niet alleen met vrijwilligers,
mijn 'rechterhand' Els de Kok en haar man Jan bijvoorbeeld, maar ook
met de bezoekers. Sommigen leerde ik als kind kennen en lopen nu met
hun kleine op het gras rond."
Bezige bij
Zaterdag is er voor Bas Heijstek een afscheidsreceptie. Volgende week
zondag werkt hij voor het laatst "Je moet toch een keer stoppen
en ik denk dat er met een andere bedrijfsleider nieuwe ideeën en
vernieuwingen komen. Je wordt op den duur toch een beetje bedrijfsblind."
Heijstek is wel gevraagd de stichting bij te staan met raad en daad
en de bestuursvergaderingen bij te wonen. En een rondje over het veld
van het Wantijbad zal hij in de toekomst ook nog blijven maken. "Het
waren altijd drukke tijden. Natuurlijk als het bad openging, maar ook
tijdens het openingsklaar maken. Begin maart, als het niet meer vriest,
begint de grote schoonmaak. Gras maaien, het bad vullen, de oproepkrachten
regelen; er is altijd genoeg te doen."
Zijn komende vrije uurtjes heeft hij al volgeboekt. "Ik heb nog
zo'n vijfhonderd boeken onaangeraakt in de kast staan. Daarnaast speel
ik graag toneel. Ik ben actief bij Inter Amicos die twee producties
per jaar heeft. Dat is ook een hele dot werk. Ook ben ik met zes neven
actief met onze stamboomgeschiedenis. We hebben er zelfs een stichting
voor opgericht: de Heijstek Familie Stichting. Eens per jaar organiseren
we een familiedag. Van de zevenhonderd leden komen er dan zo'n honderd",
vertelt de man die ook in de Wilhelminakerk nog de nodige hand- en spandiensten
verricht.
Afscheidscadeau
Bas Heijstek had zich geen mooier afscheid kunnen wensen. Het seizoen
van het Wantijbad wordt met prachtig weer afgesloten. Hij geniet van
de tropische dagen, zoals deze woensdag en donderdag, die meer dan tweeduizend
mensen naar het bad lokten. Wie de bedrijfsleider een warm hart toedraagt
en hem graag een afscheidscadeautje wil geven, kan een donatie doen
aan de stichting Pamoja die scholen in Kenia bouwt en onderhoudt Bij
de kiosk staat een donatiebox. "Ik ben in januari met deze stichting
naar Kenia geweest en .dat heeft zo'n indruk op me gemaakt. Het is indrukwekkend
hoe die kinderen daar leven, maar ook hun blijdschap. Het heeft me aangegrepen.
Een donatie is daarom welkom, want ikzelf heb niets meer nodig."
|
Door Annika Both
DORDRECHT - Bas Heijstek nam 22 augustus met moeite afscheid
van zijn geliefde Wantijbad. Hij is in de 22 jaar dat hij betrokken
was, verknocht geraakt aan het bad. „Ik ben al sinds mei aan het
afkicken. Het is vervelend om afstand te nemen van dingen, maar het
moet wel gebeuren."
Een vrouw in badjas
roept: „Ik zal je missen hoor!" Het tekent de situatie waarin
de Heijstek zich in bevindt duidelijk af. Zittend op een bankje midden
op het grasveld kijkt hij, naar wat hij noemt, `zijn verkering'. Hij
kan zich maar met moeite losmaken van het Wantijbad. Hij heeft voor
deze unieke plek in Dordrecht gevochten, en dat zal hij altijd blijven
doen. Heijstek viert morgen zijn 75e verjaardag. Daarmee is hij het
Wantijbad, wat zijn oorsprong vindt in 1936, twee jaar voor. Al vanaf
1987 is Heijstek betrokken bij het Wantijbad. Toentertijd werd hij door
bestuurslid Thijs de Gooijer gevraagd om ook in het bestuur te komen.
Daar hoefde Heijstek niet lang over na te denken, hij ging akkoord met
het voorstel. „Voor mij was het een logische stap. Ik heb twintig
jaar in de Dordtse politiek gezeten, waarvan vier jaar als raadslid
en zes jaar als fractiesecretaris. Als je die jaren hebt gehad, dan
blijft het functioneren van de gemeenschap tussen je oren zitten. Je
blijft je interesseren voor de maatschappelijke verbanden. Dat blijft,
bij mij dan, hoe dan ook, beweeglijk in mijn geest."
Samenleving
Drie jaar later werd Heijstek voorzitter. Er werden voorbereidingen
getroffen voor de grootste renovatie ooit van het Wantijbad. „Het
bad lag er krakkemikkig bij. Het was toen vijftig jaar oud. Er was iets
aan gedaan behalve onderhoud. Het zag er niet gezelig uit." Omdat
het bad scheef ging hangen werden er plannen gemaakt voor een hoognodige
opknapbeurt.
Om haast zeker te weten dat die plannen niet afgeketst zouden worden
door de gemeenteraad, boorde Heijstek zijn oude contacten aan. Hij begon
alle fracties af te lopen in de gemeenteraad om te vragen of zij het
Wantijbad wilden behouden in Dordrecht. „Ja ja natuurlijk",
was een veel gehoord antwoord. De volgende vraag was of zij dat in het
verkiezingsprogramma wilden zetten, want het jaar daarop waren de verkiezingen.
„Dat gebeurde inderdaad. Ik heb die programma's opgevraagd en
het bleek dat al die politieke partijen voor waren om het Wantijbad
te behouden voor de Dordtse samenleving."
De plannen voor de renovatie werden voltooid en ingediend bij het college.
„Die konden toen al niet meer terug. De gemeenteraad besliste
positief. Uiteindelijk is er 1,7 miljoen vrijgemaakt om de grote renovatie
plaats te laten vinden." Het Wantijbad veranderde gedurende 1992
in een enorme bouwput. De verschillende baden maakten plaats voor één
bak van 100 meter en een kleuterbadje. De machinekamer werd in het midden
van het grote bad geplaatst. „Vroeger zat-ie in het gebouw daarachter.
Het was handiger de machinekamer tussen de baden te plaatsen, omdat
je dan minder buizenstelsels nodig hebt." Op de machinekamer werd
een brede brug gerealiseerd, zodat de overkant gemakkelijk te bereiken
is. In 2007 volgde nog een verbouwing, van het oude filterhuis. Nu is
er een ruim gedeelte voor de EHBO en een prachtige ontvangstruimte voor
eventuele vergaderingen. „Dat hebben we toch maar weer voor elkaar
gekregen."
Plezier
Heijstek praat met trots over het Wantijbad. „Het is heel belangrijk
dat dit bad blijft bestaan. Dat mag in mijn optiek never nooit weg",
zegt hij. „Bovendien is het zo, wat je weg doet, komt nooit meer
terug." De voormalige bedrijfsleider vindt het Wantijbad één
van de mooiste buitenbaden in Nederland. „Het is zo'n mooie locatie
tussen drie jachthavens, aan een park, midden in een groene villawijk."
Gemiddeld genomen krijgt het bad elk jaar weer 30.000 bezoekers, die
van het water genieten. Heijstek ontving ze aan de kassa, zei ze gedag,
maakte een praatje en zag ze in het water plonzen. Daarnaast onderhield
hij het bad samen met andere medewerkers van Stichting Het Wantijbad,
maaide hij het gras, snoeide hij de struiken, werkte hij aan allerhande
reparaties, deelde hij de oproepkrachten op het rooster in, regelde
hij de boekhouding, bestelde hij chloor en hield hij vooral het weerbericht
in de gaten. „Als je dan eenmaal bezig bent, ga je er toch je
ziel en zaligheid in leggen. Je gaat van het bad houden", zegt
hij over zijn functie als bedrijfsleider. „Dan zie je hoeveel
mensen je daar elk jaar weer plezier mee doet... Het is een familiebad
geworden eigenlijk."
Waarom Heijstek afstand deed van zijn functie als bedrijfsleider van
het Wantijbad? „Ik doe dit nu 22 jaar. Op een gegeven moment krijg
je de kans bedrijfsblind te worden. Je moet voorkomen dat het een ritueel
wordt. Ik kan het heus nog wel aan, geestelijk en fysiek, maar ik moet
aan de toekomst denken." Helemaal afscheid nemen doet Heijstek
niet. Het bestuur heeft hem gevraagd beschikbaar te blijven voor advies
over het Wantijbad. Een kostbaar iets, vanwege de know-how die Heijstek
in al die jaren vergaard heeft.
Gelukkig heeft Heijstek het nog druk zat met andere dingen. „Ik
verleg mijn aandacht." Hij is de man er niet naar om stil te zitten.
„Als ik geen werk meer heb, dan zoek ik het wel weer op. Dat is
mijn taak tegenover de andere mens." |
